بیماری های ماکولا یا لکه زرد شبکیه

دژنراسیون سنی ماکولا (تخریب لکه زرد شبکیه ناشی از کهولت) ARMD

دژنراسیون سنی ماکولا

تخریب سنی لکه زرد شبکیه یا دژنراسیون ماکولا چیست؟

با بالا رفتن سن، يکي از بيماري‌هايي که سر اغ افراد مي‌آيد دژنراسيون ماکولا (لکه زرد شبکیه) است. دژنراسيون وابسته به سن ماکولا، ديد مرکزي و دقيق فرد را از بين مي‌برد. اين عارضه به ماکولا ، که در ديد دقيق مورد نياز براي خواندن و نوشتن دخيل است، آسيب مي‌رساند.

چون این بیماری در افراد مسن دیده می‌شود اغلب به‌عنوان دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (ARMD) یا (Age Related Macular Degeneration) از آن نام‌برده می‌شود. اگرچه دژنراسیون ماکولا تقریباً هیچ‌وقت منجر به کوری کامل نمی‌شود اما می‌تواند موجب کاهش قابل‌توجهی در بینایی گردد.

دژنراسیون ماکولا در افراد بالای 60 سال شایع تر بوده و زنان بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند. این بیماری می تواند عارضه بعضی داروها نیز باشد. همچنین به نظر می رسد ارث نیز در ابتلا به این بیماری نقش داشته باشد.ادامه مطلب=>

ادم ماکولا (تورم لکه زرد شبکیه) Macular Edema

بسياري از بيماري هاي سيستميک (عمومی) و چشمي می توانند باعث ادم ماکولا (ورم لکه زرد شبکیه) شوند. ادم ماکولا به دو شکل عمده ديده مي شود؛ اول ضخيم شدن منتشر ماکولا و ديگري ماکولا با نماي مشخص پتالوييد (برگ شبدري) که به نام ادم ماکولاي سيستوييد خوانده مي شود. ادم سيستوئيد ماکولا به حالتى اطلاق مى‌گردد که مايع در لایه های های لکه زرد شبکیه (فضاهاى لانه زنبورى لايه‌ی رتيکولر خارجى و لايه‌ی نوکلئار داخلى ) تجمع می يابد.

علل ادم ماکولا

cystoid macular edema causes علل ادم ماکولا

علل ادم ماکولا متنوع است. ورم شبکيه که ماکولا (لکه زرد شبکیه) را نيز گرفتار مى‌کند، مى‌تواند ناشی از بيمارى‌هاى التهابى چشم بخصوص التهاب هاي قسمت خلفي چشم، بيمارى‌هاى عروق شبکيه نظیر انسداد سياهرگي شبکيه ، جراحى های داخل چشمی، دژنرسانس‌هاى شبکيه، داروها، غشاهاى ماکولا و رتينوپاتي ديابتي (گرفتاری شبکیه ناشی از بیماری قند) باشد. شناخته‌شده‌ترين عامل مسبب ادم سيستوئيد ماکولا جراحى داخل چشمى مثل جراحی آب مروارید مى‌باشد. اين عارضه به‌دنبال جراحى کاتاراکت به روش های قدیمی (روش داخل کپسولى) شايع‌تر از روش خارج کپسولى و فیکو (روش های جدید جراحی کاتاراکت) است. تورمی که از لحاظ بالينى قابل ملاحظه باشد، معمولاً در عرض ۱۲-۴ هفته (گاه سال‌ها) بعد از عمل روى مى‌دهد.ادامه مطلب=>                                                        

دیستروفی های ماکولا (لکه زرد شبکیه)

retinal macular dystrophy    دیستروفی های ماکولا (لکه زرد شبکیه)    دیستروفی ماکولا نوعی بیماری نادر و ژنتیکی چشم است که باعث از بین رفتن بینایی می شود. دیستروفی های ماکولا، شبکیه چشم را درگیر می کند. اگر بخواهیم دقیق تر بگوییم این بیماری به سلولهای ماکولا یا لکه زرد شبکیه آسیب می رساند. ماکولا مسئول تامین دید مرکزی و دقیق چشم است. زمانیکه ماکولا آسیب ببیند، بینایی فرد در نگاه مستقیم به روبرو دچار اختلال می شود؛ در نتیجه رانندگی، مطالعه و فعالیت های روزمره که نیاز به دید دقیق مرکزی دارند با مشکل مواجه می شود.

در دیستروفی ماکولا، رنگدانه ای در سلول های ماکولا تولید می شود. در طی زمان، ممکن است این مواد به سلول هایی که برای دید دقیق حیاتی هستند، آسیب بزند. در اغلب موارد بینایی فرد مبتلا مختل و تار می شود. معمولا دید جانبی در افراد دچار دیستروفی های ماکولا دست نخورده باقی می ماند و این افراد کور کامل نمی شوند. ادامه مطلب=>

بیماری سی اس آر لکه زرد شبکیه

CSR یا Central serous choroidoretinopaty

 CSR یا Central serous choroidopaty  بیماری سی اس آر   

فرد مبتلا به CSR در مرکز میدان بینایی منطقه ای تار می بیبیند.

در بيشتر موارد در مردان در سنين 20 تا 50 سالگي ديده مي شود. علائم آن شامل شروع ناگهاني تاري ديد در يك چشم، كاهش ديد رنگي، محو دیدن ، کج دیدن يا نقطه كور مركزي در چشم بيمار است. دليل قطعي آن مشخص نيست اما استرس و مصرف کورتون و کم خوابی می تواند از علل زمینه سازآن باشند. در حدود سی درصد احتمال عود وجود دارد.معمولا یک طرفه می باشد. بيماري ناشي از نشت مايع در نقطه مركز شبكيه (ماكولا) است. اين بيماري عموماً كم خطر بوده و در 80% موارد خودبخود بهبود مي يابد. بهبودي ممكن است 6 ماه يا بيشتر طول بكشد. درمان با داروی پروپرانولل و استازولامید اسپیرولاکتون (اپلرنون) می تواند در تسریع بهبودی کمک کننده باشد. لزوم درمان با ليزر بسته به زمان بيماري، وضعيت ديد و نتيجه آنژيوگرافي شبكيه است. ادامه مطلب=> 

 غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال 

غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال لایه های شفاف و نازک بافت همبندی (فیبروس) هستند که لایه ای نازک روی شبکیه تشکیل می دهند.

غشاهای اپی رتینال بیشتر در افراد بالای 50 سال بوجود می آیند. بر اساس نظر انجمن متخصصین شبکیه آمریکا دو درصد افراد بالای 50 سال و 20 درصد افراد بالای 75 سال مامبران اپی رتینال دارند؛ اما اغلب آنها نیاز به درمان ندارند.

epiretinal membrane   غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال در بیش از 20 درصد افرادی که غشاء روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال دارند، هر دو چشم گرفتار است؛ اما علائم و شدت آن در دو چشم متفاوت است.

حقایق در ارتباط با غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال:

  1. غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال معمولا علائم خفیف و کمی دارند.
  2. این غشاء ها موقع معاینه تشخیص داده می شوند اما معمولا نیازی به درمان ندارند.
  3. در بعضی مواقع غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال باعث کاهش بینایی و اختلال دید می شوند.
  4. تنها راه درمان غشاء های روی شبکیه یا مامبران اپی رتینال جراحی ویترکتومی است. ادامه مطلب=> 

سوراخ ماکولا (Macular hole)

ماکولا یا لکه زرد شبکیه

ماكولا، كه در مركز شبكيه قرار دارد، محل تجمع بيشترين تعداد سلولهاي مخروطي است. فوآ، فرورفتگي كوچكي در مركز ماكولا، بيشترين سلول مخروطي را داراست. ماكولا مسئول ديد مركزي، ديد رنگها و تشخيص دقيق جزئيات است. سلولهاي استوانه اي درقسمت محيطي شبكيه (اطراف شبكيه) قرار دارند و امكان ديد در شب و ديدن حركت اشياء در اطراف را مي دهد.

سوراخ ماکولا (Macular hole) 

macular hole  سوراخ ماکولا به فقدان نسبى يا کامل غشای حسى ماکولا، در اصطلاح سوراخ ماکولا گفته مى‌شود. سوراخ ناحیه ی ماکولا ممکن است با علت نامعلوم و وابسته به سن (Age related macular hole ) باشد و یا در اثر ضربه به چشم ایجاد شود. نوع وابسته به سن این بیماری درزنان مسن و در دهه ی هفتم زندگی بیشترین میزان شیوع را دارد.

اين اختلال اگر چه گاهى دوطرفه است؛ اما به‌ندرت در هر دو چشم به‌ طور همزمان به وجود مى‌آيد. شروع آن معمولا با اختلال دید مرکزی در یک چشم می باشد هرچند ممکن است بیمار علائمی نداشته باشد. خطردرگیری چشم مقابل بیمار درعرض 5 سال بسیار بالاست . ادامه مطلب=>                                                          

کوررنگی

 آزمون کوررنگی وسیله ای است که چشم پزشک با کمک آن به وجود نقص درک رنگ در افراد پی می برد. این اختلال به عنوان کوررنگی نامیده می شود.

دو نوع آزمون کوررنگی وجود دارد: تستهای غربالگری که می تواند احتمال وجود یک مشکل دید رنگ را شناسایی کند و آزمون های کمی دقیق تر که می توانند نقائص دید رنگ را شناسایی و نوع و شدت کور رنگی را تعیین کنند.

آزمون های غربالگری کوررنگی

رایج ترین این تست ها برای کوررنگی "تست رنگ ایشی هارا" Ishihara  است. این آزمون  را چشم پزشک ژاپنی Shinobu Ishihara  (1879-1963) ابداع  و تشریح کرد و برای اولین باردر سال 1917 منتشر شد.]

Color blindness کور رنگی  تست رنگ Ishihara شامل یک کتابچه است که هر صفحه آن شامل یک طرح دایره ای (یا"صفحه ای")  است که حاوی تعداد زیادی از نقاط با رنگ ها، روشنایی و اندازه مختلف است. نقاط رنگی  به ظاهر تصادفی طوری چیده شده اند  که یک فرد با دید رنگی طبیعی عدد تک رقمی و یا عدد دو رقمی را در آرایه ای از نقاط  ببینید؛ در حالی که یک فرد کوررنگ یا قادر به دیدن عدد نخواهد بود و یا عددی متفاوت از آنچه فرد با دید رنگ طبیعی می بیند، خواهد دید. صفحات Ishihara به چشم پزشکان در تعیین میزان و نوع رنگ کوری چشم کمک می کنند.

صفحات Ishihara برای غربالگری بیماران با مشکلات دید رنگ توسط پزشکان چشم استفاده می شود. مثلا افراد با نقص رنگ قرمز-سبز ممکن است تعداد ی از نقاط رنگ قرمز را نبینند. تست رنگ چشم کامل Ishihara  شامل 38 صفحه است.  نسخه  های خلاصه شده که حاوی 14 یا 24 صفحه است نیز وجود دارند که بیشتر به عنوان آزمون غربالگری در معاینات جامع چشم استفاده می شود. به طور معمول فرد معاینه شونده با صفحات تست Ishihara در نور طبیعی اتاق در حالی که عینک عادی خود را به چشم زده، مورد آزمایش قرار میگیرد. از آنجایی که برای آزمون Ishihara  نیاز است که فرد قادر به خواندن و درک اعداد باشد، این تست در کودکان کم سن و سال کمتر قابل اعتماد است. ادامه مطلب=>

جراحیهای چشم