تاریخچه لنزهای داخل چشمی

sir harold ridley سر هارولد ریدلیسر هارولد ریدلی اولین کسی بود که در 29 نوامبر 1949 در بیمارستان سنت توماس در لندن لنز داخل چشمی را کاشت.  این لنز توسط شرکت Rayner از برایتون، ساسکس شرقی ، انگلیس از Perspex CQ پلی متیل متاکریلات (PMMA) ساخته شده توسط ICI (صنایع شیمیایی امپریال) ساخته شده است. گفته می شود ایده کاشت لنز داخل چشمی پس از آنکه یک کارآموز از او سوال کرد چرا لنزهایی را که هنگام جراحی آب مروارید برداشته بود پایگزین نمی کند، به ذهن او خطور کرد. مواد پلاستیکی اکریلیک به این دلیل انتخاب شد که ریدلی پس از دیدن خلبانان RAF (نیروی هوایی سلطنتی) جنگ جهانی دوم با تکه هایی از سایبان های شکسته در چشمان آنها متوجه شد که این ماده بی اثر است.

در 29 نوامبر 1949 ، هارولد ریدلی اولین لنز داخل چشمی (IOL) را در چشم کار گذاشت. این آغاز یک تحول اساسی در عمل چشم پزشکی و از نظر ریدلی ، آغاز دوره ای از الهام ، پاداش و چالش است. متأسفانه  این کار در ابتدا  با بی احترامی و اقدامات ناپسند بسیاری از همکاران در دانشگاه ، در اروپا و ایالات متحده روبرو شد. در اواخر دهه 1970 ، لنزهای داخل چشمی  و روش های کاشت بسیار بهبود یافتند و اختراع ریدلی به یک گزینه پذیرفته شده برای اصلاح اپتیکی آفاکیا تبدیل شد. از آن زمان از ریدلی بخاطر سهم بی نظیر خود در چشم پزشکی از طریق اعطای جوایز و افتخارات متعدد، قدردانی شد.

اگر چه جراحی آب مروارید بیش از 2000 سال است که انجام می شود، جراحی آب مروارید مدرن تقریباً 50 سال پیش با اولین کاشت لنز های داخل چشمی توسط سر هارولد ریدلی آغاز شده است. تولید لنزهای داخل چشم با موفقیت ها و بلایای بزرگی همراه بود. با پیشرفت سریع تکنیک های جراحی آب مروارید طی 15 سال گذشته  یک ازدواج موفقیت آمیز بین تحولات لنزهای داخل چشمی  و جراحی برقرار شد. پروفایل های اندیکاسیون برای جراحی آب مروارید و کاشت لنز به گروه های بیشتر و بیشتر بیماران گسترش می یابد. در زمان حاضر جراحی آب مروارید کلاسیک در حال تبدیل شدن به جراحی انکساری لنز داخل چشم برای اصلاح آمتروپی بالاتر(اختلاف عیب انکساری دو چشم) در لنزهای شفاف یا چشمهای فیکیک است. این پیشرفت فقط به دلیل پیشرفت روشهای جراحی و ایمپلنت در جراحی کلاسیک آب مروارید امکان پذیر بود.

لنزهای داخل چشم تا دهه 1970 که پیشرفتهای بیشتری در طراحی لنز و تکنیکهای جراحی بوجود آمده بود ، در عمل جراحی آب مروارید پذیرش گسترده ای پیدا نکردند. از اوایل دهه 2000 ، بیش از یک میلیون IOL سالانه در ایالات متحده کاشته شد این تعداد توسط سازمان بهداشت جهانی تخمین زده شد که تا سال 2010 (برای جراحی آب مروارید) سالانه به 20 میلیون نفر در جهان افزایش یابد.

جراحیهای چشم